Asosyalmekan

Gazzâlî’nin Çalınan Defterleri: Bilgi Senin İçinde mi, Çantanda mı? Bir kervan düşünelim. Tozlu yolların üzerinde ağır ağır ilerleyen develer, yüklerin arasında kumaşlar, yiyecekler, ticaret malları ve birkaç âlimin yıllarca biriktirdiği kitaplar var. Yol uzun, gece serin, gündüz kavurucu. İnsanlar hem varacakları yeri hem de yolda başlarına gelebilecek tehlikeleri düşünerek ilerliyor. Çünkü o çağda yol, yalnızca iki şehir arasındaki mesafe değildir; yol aynı zamanda kaderin insanı imtihan ettiği açık bir sahnedir. Kervanlar bazen ilme, bazen ticarete, bazen hac yolculuğuna, bazen de insanın kendi içindeki bilinmezliğe doğru gider. İşte böyle bir yolculukta, ileride İslam düşüncesinin en büyük isimlerinden biri olarak anılacak olan genç Gazzâlî de yanında defterlerini, notlarını, yılların emeğini ve belki de kendi zihinsel dünyasının bütün haritasını taşımaktadır. O defterler Gazzâlî için sıradan kâğıt parçaları değildir. Onlar, genç bir ilim yolcusunun hafızasıdır. Hocalardan duyduğ...

Sırtında Kütüphane Taşıyan İnsan Bir insan düşünelim: Evinin en geniş duvarını boydan boya kaplayan büyük bir kütüphanesi var. Raflarda Gazâlî duruyor, Mevlânâ duruyor, İbn Haldun duruyor, Nietzsche, Jung, Aliya, Foucault, Dostoyevski, Tolstoy, Frankl, Heidegger, Kur’an mealleri, hadis kitapları, kişisel gelişim klasikleri, sosyoloji metinleri, felsefe sözlükleri ve tarih külliyatları yan yana dizilmiş. Odaya giren herkes önce bu kitaplığa bakıyor. Çünkü kitaplık, sahibinden önce konuşuyor. “Bu evde okuyan biri yaşıyor” diyor. “Bu evde düşünen biri var” diyor. “Bu evde sıradan hayatın üstüne çıkmaya çalışan biri oturuyor” diyor. Fakat aynı insanın gündelik hayatına biraz yaklaştığımızda, rafların söylediğiyle ruhun yaşadığı arasında derin bir uçurum beliriyor. Kitaplık ağır, cümleler büyük, isimler görkemli; ama insanın en yakınındakilere karşı dili kırıcı, bakışı sert, sabrı zayıf, merhameti eksik olabiliyor. İşte asıl mesele de tam burada başlıyor. Çünkü insanın kitap sahibi olması...